#nuclear

Kernfysica-wiskunde als een API, lokaal en deterministisch berekend. Het binding-energie-eindpunt berekent het massadefect van een kern, Δm = Z·m_H + N·m_n − M_atom, en de bindingsenergie E = Δm·c² (1 u = 931,494 MeV) en bindingsenergie per nucleon, op basis van het aantal protonen en neutronen en de gemeten atoommassa. Het semf-eindpunt schat de bindingsenergie met de semi-empirische (Bethe-Weizsäcker) massavergelijking, opgesplitst in volume-, oppervlakte-, Coulomb-, asymmetrie- en paartermen, alleen op basis van massagetal en protonaantal. Het q-waarde-eindpunt berekent de energie die vrijkomt of wordt geabsorbeerd in een kernreactie uit de massa's van reactanten en producten, Q = (Σm_reactanten − Σm_producten)·c², en classificeert deze als exotherm (fusie van lichte kernen of splijting van zware) of endotherm. Massa's zijn in atomaire massa-eenheden en energieën in MeV en joule. Alles wordt lokaal en deterministisch berekend, dus het is direct en privé. Ideaal voor natuurkunde-onderwijs, kernenergietechniek, astrofysica en wetenschap-app-ontwikkelaars, reactor- en reactietools, en STEM-onderwijs. Pure lokale berekening — geen sleutel, geen externe service, direct. Live, niets opgeslagen. 3 eindpunten. Dit is nucleaire binding en reacties; voor radioactief verval gebruik een halfwaardetijd-API en voor atomaire energieniveaus een quantum-API.

api.oanor.com/nuclear-api

Radioactief (exponentieel) verval wiskunde als een API, lokaal en deterministisch berekend. Het verval-eindpunt berekent hoeveel van een stof overblijft na een bepaalde tijd, N(t) = N0·(1/2)^(t/T½) = N0·e^(−λt): op basis van een halfwaardetijd (of een vervalconstante of gemiddelde levensduur), een verstreken tijd en een optionele beginhoeveelheid, retourneert het de fractie en het percentage dat overblijft, de resterende en vervallen hoeveelheden, het aantal verstreken halfwaardetijden, en — als u een beginactiviteit opgeeft — de resterende activiteit, die met dezelfde factor vervalt. Het constante-eindpunt converteert vrij tussen de halfwaardetijd T½, de vervalconstante λ = ln2/T½ en de gemiddelde levensduur τ = 1/λ = T½/ln2. Het leeftijd-eindpunt keert het verval om om de verstreken tijd te vinden uit de resterende fractie, t = T½·log₂(1/fractie) — de basis van radiometrische (koolstof-14) datering — en accepteert ofwel een fractie of een resterende en beginhoeveelheid. Tijd en halfwaardetijd delen één eenheid, en de resultaten komen in die eenheid. Alles wordt lokaal en deterministisch berekend, dus het is onmiddellijk en privé. Ideaal voor natuurkunde- en scheikundeonderwijs, nucleaire geneeskunde en dosimetrie tools, archeologie en geologie datering, en farmacokinetiek en wetenschappelijke apps. Pure lokale berekening — geen sleutel, geen externe dienst, onmiddellijk. Live, niets opgeslagen. 3 eindpunten. Dit is exponentieel verval; voor de ideale gaswet gebruik een gaswet-API en voor de chemische elementen gebruik een elementen-API.

api.oanor.com/halflife-api